W najprostszy sposób uchwyty podzielić można na dwie grupy:
1. Z klinga od strony kciuka – nazwy używane dla określenia tego uchwytu to: naturalny, zwykły, młotkowy, toporek, szermierczy, szablowy, floretowy, „heaven”, forward grip
2. Z klinga od strony małego palca – określane jako: sztyletowy, odwrotny (reverse grip), czekanowy (ice pick), sopel lodu,”earth” Czytaj dalej >>

Numeracja linii ataku jest środkiem, ułatwiającym komunikacje pomiędzy ćwiczącymi, oraz zapis technik. Jest rzeczą charakterystyczna dla styli filipińskich, choć przejęta została przez wielu ćwiczących walkę nożem na całym świecie. Czytaj dalej >>

Gdy spytacie kogoś, kto po raz pierwszy próbował sparringu na noże o wrażenia, odpowiedz najczęściej będzie brzmiała: „Walka na noże jest cholernie szybka”. Czytaj dalej >>

Timing to sztuka korzystania z nadarzającej się okazji, dokładnie w chwili jej wystąpienia. Okazje te występują w momentach gdy przeciwnik wykonuje niecelowe lub nieprzemyślane działania, gdy jego uwaga zostaje rozproszona lub jego koncentracja ulega obniżeniu, gdy przejawia objawy niezdecydowania, popełnia błąd, bądź gdy wykonuje działanie pasujące do naszego konceptu rozgrywania walki (czyli pojawia się sytuacja taktyczna, którą uprzednio „wałkowaliśmy” na treningu). Czytaj dalej >>

Zadaniem walczącego jest „trafić przeciwnika, samemu nie będąc trafionym”.
Celowe stosowanie środków i działań, jakimi rozporządza walczący, dążąc do zrealizowania tego zadania, nazywamy TAKTYKA. Czytaj dalej >>

Dzisiejszym tematem będzie dość powszechne „utrzymywanie ręki w ruchu” podczas sparringu. Większość „szkół” zaleca aby ręka z nożem nie pozostawała w jednym miejscu, dzięki temu cięcia/pchnięcia mogą być wyprowadzane niespodziewanie z różnych pozycji.

Czytaj dalej >>